Gabinet osobliwości Guillermo Del Toro: Dzieło Pickmana (2022) - omówienie


Fabuła: Student uczelni artystycznej Will poznaje introwertycznego Richarda. Jego przerażające prace sprawiają, że Will zaczyna tracić kontakt z rzeczywistością.

Opinia + spoilery: Na dzisiaj kolejny epizod Gabinetu osobliwości Guillermo Del Toro, w którym poznajemy historię nawiedzanego przez koszmary senne oraz potworne wizje studenta. Koszmary są spowodowane obrazami, które tworzy jeden z artystów tamtejszej uczelni, Richard. I szczerze mówiąc pierwsza połowa odcinka nie wciągła mnie za bardzo, mimo że bywały mocniejsze sceny i nawet miałem ochotę wyłączyć. Gdyby to był pełnometrażowy film trwający półtorej godzin, to i pewnie bym tak zrobił. Ale jako że odcinek trwał lekko ponad godzinę, to go ukończyłem i w sumie niczego nie żałuję, bo gdy dochodzi do kulminacji, to zaczyna odwalać się przekonkretnie i Richard ujawnia swój sekret, którym jest studnia ulokowana gdzieś u niego w piwnicy, w której mieszka jakaś dziwaczna maszkara. Zabiera ciało Richarda, gdyż ten został przed momentem zabity i wraca do studzienki i to tyle. Ale to co najlepsze, rozgrywa się pod koniec i jest fajną wisienką na tym bezsmakowym torcie. Mianowicie widzimy, że jego żona wyrządziła sobie niemałą krzywdę, bo tu oczy wydziubane, tu zaś paluszki u lewej ręki posiekane i facet pyta ją, gdzie jest ich dziecko, po czym widzimy, jak bucha dym z piekarnika i po zajrzeniu do środka chłopina zauważa piekącą się na chrupko głowę swojego syna. Jak sam odcinek uważam za średni, tak końcówka dowiozła ładnie. Szkoda tylko, że gra aktorska głównego bohatera nie dowiozła tak samo przy tej scenie, bo orzesz japierdziele, co to za drewienko było, to masakra.

Moja ocena tego odcinka to 6/10.

Karol D.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Mumia: Film Lee Cronina (2026) - recenzja

Obraz
Fabuła:  Młoda córka dziennikarza znika bez śladu na pustyni. Po ośmiu latach załamana rodzina doznaje wstrząsu. Dziewczyna powraca, ale to, co powinno być radosnym wydarzeniem, zmienia się w koszmar na jawie. Opinia: W końcu nadrobiłem nową mumię od Lee Cronina i poraz kolejny jest to horror, w którym nie należy patrzeć na średnie oceny wystawione na Filmwebie, tylko włączyć, obejrzeć i ocenić film na własną rękę. Ja to zrobiłem i nie żałuję. Nowa Mumia może i jest lekko przysługa oraz nie jest idealna, bo ma swoje wady. Ale czy jest ona złym horrorem? No według mnie nie, gdyż do wielce złego jemu też według mnie daleko. Napewno z zalet można wymienić to, że dzieło Lee Cronina aspiruje do bycia trochę słabszym Martwym złem, gdyż nawet to widać, że reżyser mocno się inspirował tamtym uniwersum. No i do tego pomimo ponad 130 minutowego metrażu nie można narzekać na nudę lub odczucia, że film się ciągnie, gdyż fabuła przez cały czas zgrabnie jest popychana do przodu, bez ...
Czytaj więcej

Martwe zło: Ogień (2026) - recenzja

Obraz
Fabuła:  Owdowiała kobieta próbuje znaleźć schronienie u bliskich zmarłego męża. Wkrótce członkowie rodziny zaczynają przeistaczać się w krwiożercze demony. Opinia: Martwe zło powraca w nowej, płomiennej odsłonie. Czy seria trzyma poziom i film jest tak dobry, jak poprzednie części? Cóż, po obejrzeniu tego jestem w stanie powiedzieć, że tak. Jak najbardziej dobry poziom jest trzymany, choć według mnie "Ogień" stoi pół szczebla niżej od "Przebudzenia", bo tamten film miał to coś, co czyniło go nie lada perełencją, a tutaj mamy dobrą fabułę ponownie z motywem rodzinnym, jak w poprzedniczce + demoniczne siły mają tutaj konkretny cel, przez co ich ofiary też nie są do końca przypadkowe. Oprócz tego, mamy to jak już na "Martwe zło" przystoi, niezłą siekę, gdzie to posoka leje się na prawo i lewo, a w tym ma kilka porąbanych scen. Tylko co do tych scen, to doszły mnie słuchy, że film został ocenzurowany, bo był zbyt drastyczny. I nie wiem, nie widzia...
Czytaj więcej

Obsesja (2026) - recenzja

Obraz
Fabuła:  Chłopak używa magicznej zabawki, by zdobyć serce przyjaciółki, lecz szybko przekonuje się, że spełnione życzenia mogą mieć niebezpieczne konsekwencje. Opinia: W dzisiejszej recenzji nieco na temat tegorocznej Obsesji reżyserii Curry'ego Barkera, gdzie to mamy przedstawioną historię młodego chłopaka, który nie potrafi za bardzo wyznać uczuć swojej przyjaciółce, więc używa magicznej zabawki za kilka dolców, życząc sobie, by kochała ona go mocniej, niż ktokolwiek inny na tym świecie. No i na efekty długo czekać nie musimy, bo tuż po tym, jak ją odwiózł do domu i wypowiedział to życzenie, to ta w jednej chwili zaczyna zachowywać się, jak by była nim zainteresowana nieco bardziej, niż wcześniej. No więc wygląda na to, że życzenie podziałało, bo w kolejnych scenach zachowują się już normalnie, jak para zakochanych. Ale już dalej okazuje się, że te życzenie podziałało aż za dobrze, bo im dalej trwa seans, tym bardziej dziewczyna zaczyna się odklejać i tym bardziej...
Czytaj więcej