Kraina Maniaków Horroru

Omówienie: Za nami kolejny epizod czwartego sezonu "Stamtąd", w którym to między innymi dostaliśmy wyjawienie sekretu przez Wiktora w kontekście znalezionego w lesie ubrania porzuconego przez faceta w żółci. Mianowicie Wiktor 40 lat temu był świadkiem, jak odziany w te szaty mężczyzna żywił się zwłokami jego matki. Nawet ten widok przelał na papier w postaci rysunku, który następnie pokazał swojemu ojcu. A Henry natomiast wrył się w ten rysunek z bardzo mocnym przerażeniem na twarzy. Więc jak już człowiek w podeszłym wieku zaznał takiego przerażenia, patrząc zaledwie na rysunek, to wyobraźmy sobie, co musiał czuć wówczas młody Wiktor, gdy widział to zdarzenie na żywo. Kolejnym ciekawym w tym odcinku jest wątek Julii i Randalla, którzy studiują książki o storywalkerach i w pewnym momencie dziewczyna wpada na pomysł, by zrobić pewien eksperyment i sprawdzić, czy aby napewno nie można wpłynąć na napisaną już historię. W tym celu bierze małą karteczkę, a następnie uda...

Opinia: No dobra, przyszedł czas na wielki finał, czyli w którym główny zły w końcu zostanie ostatecznie zdekapitowany w przeepickiej bitwie tysiąclecia, która zmieni czasoprzestrzeń, losy ludzkości i orbity planet... A na końcu się obudzimy i zmoczeni zobaczymy, jak naprawdę wyglądał finał całego tego universum, po czym zaczniemy sobie zadawać pytanie, czy życie ma sens, czy istnieje miłość i za co bracia Duffer pokarali nas takim finałem. Ehh... Ale od początku... Odcinki 1-4 Postanowiłem, że podzielę tą recenzję dokładnie tak, jak zrobił to Netflix i omówię każdą część w oddzielnym akapicie. No więc przechodząc to pierwszej połowy sezonu, to ta, podobnie jak poprzednie sezony, prezentowała się bardzo fajnie. Vecna pod postacią Henry'ego postanowił poudawać pana dobrego wujka, który za pomocą manipulacji zdobywał zaufanie wśród dzieciaków z Hawkins, po czym następnie te porywał demogorgon i te nieświadome stawały się narzędziem Vecny do jego niecnych celów. I tutaj w ...

Opinia: W końcu się przeczołgałem przez ten czwarty sezon Stranger Things. I nie mówię "w końcu" bo był on zły (wręcz przeciwnie), a dlatego, że był on niesamowicie długi, gdzie to każdy odcinek to niemalże pełnometrażowy film liczący sobie grubo ponad godzinę, z czego finałowy epizod liczy sobie "skromne" dwie i pół godziny. Lekkie przegięcie. Ale to nie ujmuje temu, że sam sezon czwarty to poprostu sztosik, w którym wydarzyło się nie mało. No i co najważniejsze, w końcu pojawia się Vecna, czyli główny zły całego universum, który od pierwszych minut prezentuje się fenomenalnie, niczym Freddy Krueger, tylko różnica między nimi jest taka, że jeden rządził w koszmarach sennych, a drugi króluje w wymiarze Upside Down. I jest z nim związanych parę genialnych twistów, które szkoda, że wcześniej znałem, przez co zepsuło mi to nieco zabawę. No trudno się mówi. Poza głównym złym, dostajemy jeszcze takie rzeczy jak Jimiego Hoppera uwięzionego w rosyjskim więzieni...

Fabuła:  Kiełkujące uczucia. Pachnące nowością centrum handlowe. I wściekłe szczury biegnące ku zatraceniu. W Hawkins trwa lato 1985 roku... A jedno lato może zmienić wszystko. Opinia: Lecimy dalej ze Stranger Things, gdyż nie powiem, wciągnął mnie ten serialik i łatwo nie puszcza. Choć patrząc na to, jak powalenie długie są odcinki następnego sezonu, to mam ochotę wyłożyć póki co lachę na ten serial xD. Serio. Ale pewnie i tak tego nie zrobię, bo za bardzo się wkręciłem. Ehh... Japierdziele... No nic. Dzisiaj póki co omówienie sezonu trzeciego. A więc mamy tam okres wakacyjny i widzimi między innymi rozkwitającą w najlepsze miłość między Nastką a Mike'iem, co niezbyt podoba się Hopperowi, przez co niebawem dochodzi do zgrzytu między nimi. Oprócz tego to Dustin znalazł swoją drugą połówkę, a Will za bardzo nie może pogodzić się z tym, że członkowie jego ekipy dorastają i średnio już ich kręci granie w gry i wolą skupić uwagę na dziewczynach. Znam ten ból, Will. Jestem j...

Fabuła:  Minął prawie rok od dziwnego zniknięcia Willa. Jednak życie w Hawkins wcale nie wróciło do normy. Opinia: Jestem świeżo po ukończeniu drugiego sezonu Stranger Things i chyba śmiało mogę napisać, że serial w końcu u mnie zatrybił jak trzeba i mnie wciągnął, a druga seria rozkręca tą produkcję na dobre. Kontynuuje on wydarzenia z pierwszego sezonu, gdzie to Will Byers poraz kolejny narażony zostaje na niebezpieczeństwo, z tym, że za pierwszym razem został wciągnięty w równoległy wymiar, a tym razem gargantuicznych rozmiarów, pochodzące z owego wymiaru coś, nazwane łupieżcą umysłów go opętuje i zamierza go wykorzystać do przedostatnia się do świata rzeczywistego. Oprócz nowego zagrożenia, do ekipy znanych nam bohaterów dołącza nowa postać, Maxine, która z początku mimo dobrego nastawienia, jest traktowana z dystansem. I w sumie zrozumiałe, patrząc na to, czego jakiś czas temu byli świadkiem Dusty i jego koledzy. Nie dość, że ciężko w coś takiego uwierzyć, to dodat...

Fabuła:  Kiedy dziewczyna Arbiego okazuje się lesbijką, decyduję się on rzucić studia i pracować w firmie American Chicken Bunker. Jednak budynek firmy został postawiony na Starożytnym Cmentarzu Indiańskim oraz na toksycznych odpadach. Jak zachowa się Arbie kiedy zmutowane toksyczne duchy Indian wstąpią w ubite kurczaki? Opinia: Opis zabrzmiał absurdalnie? Ha! To rzućcie sobie okiem na film, jeśli macie odwagę, gdyż film ten zapisze się w mojej pamięci, jako jeden z najbardziej popieprzonych, chorych, spaczonych do szpiku kości produkcji, jakie mi przyszło obejrzeć. Nie koloryzuję ani nie wyolbrzymiam, bo to coś śmiało może konkurować z Martwicą mózgu. "Poultrygeist" to pełny czarnego jak smoła humoru komedio-horror... Czy może raczej powinienem napisać choryrror. Tak, powinien zdecydowanie powstać taki gatunek filmowy dedykowany głównie właśnie tego typu dziełom. Ale oprócz horroru i komedii, to twórcy z jakiegoś powodu postanowili dodać tam jeszcze kilka musical...