Mam na imię Bruce (2007) - recenzja


Fabuła: Legenda kina klasy B. Bruce Campbell zostaje omyłkowo wzięty za filmowego Asha z trylogii "Martwe zło" i zmuszony do walki z prawdziwym potworem w małym miasteczku w stanie Oregon.

Opinia: W dzisiejszej recenzji horror komediowy, który jest swojego rodzaju spin-offem Martwego zła z Brucem Campbellem w roli głównej, który również odpowiada za produkcję i reżyserię tego dzieła. Czy dobrze mu ten film wyszedł? No tak średnio, bym powiedział, gdyż jest on zwyczajnie kiepski i do tego jak dla mnie nudny, mimo że ma on kilka lepszych momentów. A z czym nasz Bruce zostaje zmuszony do walki? Z przebudzonym, chińskim bogiem wojny, Guan Di. No brzmi to nawet ciekawie, ale to, jak sam ten bożek się prezentuje, to jest sam kicz i tandeta. Nic innego nie robi, tylko macha tą swoją włócznią i odcina głowy swoim ofiarom, nie będąc przy tym jakimś za specjalnie groźnym, gdyż Bruce na przykład jest w stanie konfrontować się z nim wręcz. Z zalet tej produkcji można wymienić natomiast jej wygląd, bo wyraźnie widać, że film jest stylizowany na Martwe zło z tych starszych lat, bez żadnych unowocześnień. Szkoda tylko, że produkcja filmowa jest bardziej żenująca, niż interesująca. Ot przykładowo leci sporo tekstów rodem z jakiegoś małośmiesznego kabaretu, jak przykładowo: "Hmm ty miałaś kiedyś 6 lat? Ja też kiedyś miałem 6 lat. No to mamy ze sobą coś wspólnego" 🤓. Suchar z kategorii "tak głupi, że aż poskręcał". Czy polecam nadrobienie "Mam na imię Bruce"? Ee... Nie. Ja bawiłem się dennie przy tym filmie, więc polecić nie mogę.

Moja ocena to 4/10.

Karol D.


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Mumia: Film Lee Cronina (2026) - recenzja

Martwe zło: Ogień (2026) - recenzja

Obsesja (2026) - recenzja