Opętanie (1981) - Recenzja

Fabuła: Anna porzuca męża i kochanka na rzecz tajemniczej nadprzyrodzonej istoty.

Opinia: W dziejszej recenzji co nieco o "Opętaniu" rezyserii Andrzeja Żuławskiego, które opowiada historię skonfliktowanego małżeństwa przez między innymi skoki w bok Anny z jakimś lovelasem. I o japierdziele, zdecydowanie kogoś tutaj poniosło podczas kręcenia tego filmu, gdyż prawie wszystkie postacie zachowują w przerysowany, momentami wręcz absurdalny sposób, jak by byli oni jednym wielkim kłębkiem nerwów. Czy to scena w kawiarni, gdzie facet rzuca we wszystkie strony stołami i krzesłami, albo scena w domu, gdzie kobieta nie kroi i nie mieli mięsa, tylko wyrzywa się nad nim, jak by na jej psychice leżało 10 ton traum z dzieciństwa, czy też mamy jedną potężna scenę w podziemnym korytarzu, w którym Adjani daje około 5 minutowy, pełen psychodeli popis aktorski. A w całym filmie tego jest znacznie więcej. W każdym razie dostajemy w tej produkcji jedno wielkie psychiczne dzieło, którego prędko nie zapomnę. Pod względem aktorskim naprawdę wow... Przerysowane i naciągane to do granic możliwości, ale nadal... Wow. Oczywiście nie każdemu taki styl podejdzie i zapewne odbiją od tej produkcji, i jeśli mam być szczery, niewiele zabrakło, abym był jednym z nich, bo pomimo tego geniuszu aktorskiego, to strasznie ciężko jest się wgryźć w tą produkcję ze względu na ciężki klimat + dodatkowo miałem uczucie, że "Opętanie" ciągnie się niemiłosiernie, a trwa jedynie 2h. Ale dobrnąłem do końca i nie żałuję. Podsumuję tą recenzję serdecznie polecając wam owe "Opętanie" Żuławskiego, gdyż jest to horror, na który koniecznie trzeba rzucić okiem, bez względu na to, czy się dobrnie do końca, czy nie, chociaż by z czystej ciekawości.

Moja ocena to 7❤️/10. Mimo ciężkiego klimatu temu filmowi należy się serducho.

Karol D.