Clayface (2026) - recenzja


Opis fabuły: Kariera Matta Hagena, gwiazdy Hollywood, kończy się po brutalnym ataku, który trwale go oszpeca. Eksperymentalna terapia przywraca mu dawny wygląd, lecz jej skutki popychają go ku destrukcyjnej zemście.

Opinia: W dzisiejszej recenzji najnowszy body horror z DC Universe przedstawiający nam origin story jednego z przeciwników Batmana. No i miałem co do filmu pewne obawy, że będzie to coś w stylu Morbiusa, że niby będzie to horror, ale pozbawiony pazura. Ale seans rozwiał moje wątpliwości i jak się okazuje, to produkcja jednak ten pazur ma i daje nam małą porcję mocniejszych scen, jak chociażby tą, w której nasz główny bohater ma ciachaną twarz lub też zostaje nam ukazana operacja nosa. Szkoda tylko, że film ogranicza się tylko do tych kilku scen, bo był potencjał na więcej mięsa, ale dobre i to. Elementy body horroru też są dobre, gdzie to facetowi rozlewa się twarz i aż mi się przypomniał teledysk Rammsteina "Zick Zack", w którym Lindemannowi w pewnym momencie też zaczęła się w podobny sposób twarz rozsypywać xD. No ma ten film swoje dobre momenty, nie ma co. Co mi się mnie podobało, to w pewnej chwili zacząłem odczuwać lekką nudę, jak i też miałem uczucie, że horrorek się już troszkę ciągnie, mimo że jakiś strasznie długo nie jest. No i inny zarzut to mam do efektów CGI, które w kilku scenach wyglądały kiczowato, jak przykładowo te, w których Matt zmieniał sobie twarz na inną, jak by sobie ją przełączał, niczym kanał w telewizji, bez żadnego dodatkowego efektu. Dziwnie to wyglądało. A ostatnia scena skojarzyła mi się z horrorem "Together". Kto widział, ten będzie wiedział o co mi chodzi. Podsumowując, to pomimo tego kiczu uważam Clayface'a za całkiem udaną, godną polecenia produkcję. I chętnie obejrzał bym origin story innych superzłoczyńców ze świata DC.

Moja ocena to 6/10.

Karol D.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Martwe zło: Ogień (2026) - recenzja

Obraz
Fabuła:  Owdowiała kobieta próbuje znaleźć schronienie u bliskich zmarłego męża. Wkrótce członkowie rodziny zaczynają przeistaczać się w krwiożercze demony. Opinia: Martwe zło powraca w nowej, płomiennej odsłonie. Czy seria trzyma poziom i film jest tak dobry, jak poprzednie części? Cóż, po obejrzeniu tego jestem w stanie powiedzieć, że tak. Jak najbardziej dobry poziom jest trzymany, choć według mnie "Ogień" stoi pół szczebla niżej od "Przebudzenia", bo tamten film miał to coś, co czyniło go nie lada perełencją, a tutaj mamy dobrą fabułę ponownie z motywem rodzinnym, jak w poprzedniczce + demoniczne siły mają tutaj konkretny cel, przez co ich ofiary też nie są do końca przypadkowe. Oprócz tego, mamy to jak już na "Martwe zło" przystoi, niezłą siekę, gdzie to posoka leje się na prawo i lewo, a w tym ma kilka porąbanych scen. Tylko co do tych scen, to doszły mnie słuchy, że film został ocenzurowany, bo był zbyt drastyczny. I nie wiem, nie widzia...
Czytaj więcej

Mumia: Film Lee Cronina (2026) - recenzja

Obraz
Fabuła:  Młoda córka dziennikarza znika bez śladu na pustyni. Po ośmiu latach załamana rodzina doznaje wstrząsu. Dziewczyna powraca, ale to, co powinno być radosnym wydarzeniem, zmienia się w koszmar na jawie. Opinia: W końcu nadrobiłem nową mumię od Lee Cronina i poraz kolejny jest to horror, w którym nie należy patrzeć na średnie oceny wystawione na Filmwebie, tylko włączyć, obejrzeć i ocenić film na własną rękę. Ja to zrobiłem i nie żałuję. Nowa Mumia może i jest lekko przysługa oraz nie jest idealna, bo ma swoje wady. Ale czy jest ona złym horrorem? No według mnie nie, gdyż do wielce złego jemu też według mnie daleko. Napewno z zalet można wymienić to, że dzieło Lee Cronina aspiruje do bycia trochę słabszym Martwym złem, gdyż nawet to widać, że reżyser mocno się inspirował tamtym uniwersum. No i do tego pomimo ponad 130 minutowego metrażu nie można narzekać na nudę lub odczucia, że film się ciągnie, gdyż fabuła przez cały czas zgrabnie jest popychana do przodu, bez ...
Czytaj więcej

Obsesja (2026) - recenzja

Obraz
Fabuła:  Chłopak używa magicznej zabawki, by zdobyć serce przyjaciółki, lecz szybko przekonuje się, że spełnione życzenia mogą mieć niebezpieczne konsekwencje. Opinia: W dzisiejszej recenzji nieco na temat tegorocznej Obsesji reżyserii Curry'ego Barkera, gdzie to mamy przedstawioną historię młodego chłopaka, który nie potrafi za bardzo wyznać uczuć swojej przyjaciółce, więc używa magicznej zabawki za kilka dolców, życząc sobie, by kochała ona go mocniej, niż ktokolwiek inny na tym świecie. No i na efekty długo czekać nie musimy, bo tuż po tym, jak ją odwiózł do domu i wypowiedział to życzenie, to ta w jednej chwili zaczyna zachowywać się, jak by była nim zainteresowana nieco bardziej, niż wcześniej. No więc wygląda na to, że życzenie podziałało, bo w kolejnych scenach zachowują się już normalnie, jak para zakochanych. Ale już dalej okazuje się, że te życzenie podziałało aż za dobrze, bo im dalej trwa seans, tym bardziej dziewczyna zaczyna się odklejać i tym bardziej...
Czytaj więcej