Presence (2024) - Recenzja

Fabuła: Po przeprowadzce do nowego domu na przedmieściach rodzina nabiera przekonania, że nie jest sama. Steven Soderbergh powraca z niepokojącą opowieścią o obecności, która wymyka się zmysłom i burzy codzienność. To intrygujący thriller o tajemnicy ukrytej w czterech ścianach, które zaczynają żyć własnym życiem.

Opinia: W dzisiejszej recenzji kilka słów na temat całkiem ciekawego horroru o nawiedzeniu, który został przedstawiony z perspektywy ducha. I trzeba przyznać, że był to całkiem dobry pomysł, bo właśnie zazwyczaj brakuje jakiegoś powiewu świeżości w temacie nawiedzeń i zazwyczaj dostajemy w tych filmach ten sam, powtarzający się schemat. W "Presence" jest on niby podobny, bo też zaczyna się od rodziny wprowadzającej się do nowego, owianego tajemnicą domu, też mamy jakieś dramy rodzinne i pojedyncze paranormalne momenty. Ale jako że akcja jest pokierowana właśnie z perspektywy tej zjawy, to czuć przy tym tą świeżość, plus pomimo tego powolnego tempa ogląda się to całkiem przyjemnie i całość weszła mi gładko, jak masło, a zazwyczaj przysypiam na tego typu produkcjach. A to już o filmie dobrze świadczy 😄. Podobała mi się też praca kamery, jak i montaż, bo dostajemy sceny z dłuższymi ujęciami, w których kamera fajnie, płynnie sunie po scenerii. Jak rzadko zwracam uwagę na pracę kamery w filmach, tak tutaj zasługuje ona na szczególne wyróżnienie. Oczywiście w tle tego jest jeszcze ta tajemnica odnośnie naszego duchowego protagonisty, czyli kim on jest, w jaki sposób umarł i dlaczego nawiedza ten dom. I ło panie, odpowiedź na to pytanie sprawiła, że będę przez resztę dnia układał i analizował sobie ją w głowie. Strasznie siadł mi ten horrorek. Jest on dobrze napisany, z jajem, z głową i z serduchem. Podsumowując, to jeśli jeszcze nie widzieliście tego filmu, to polecam, bo warto nadrobić. Wnosi ciekawą świeżość do znanej formuły oraz zaskakuje.

Moja ocena tego filmu to 7/10. Moim zdaniem film dowiózł.

Karol D.